χιουμοριστικά σκίτσα για...γλωσσολόγους!!

ΜΑΘΗΜΑ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑΣ - Συμμορία και (συμ)μωρία

Εν όψει εκλογών την ερχόμενη Κυριακή, αναρτούμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Μιχάλη Τζανάκη που δημοσιεύτηκε στην κρητική εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ.

Η συμμορία που εκφράζει και τη "συμμορία" και τη "συμμωρία".

Ας παίξουμε με τις λέξεις, δημιουργώντας έτσι άλλη μία. Άλλωστε ο μηχανισμός της γλώσσας είναι «ζωντανός» και δημιουργείται εν πολλοίς απ την ίδια την πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα. Ας δούμε μια γνωστή λέξη, κι ας δημιουργήσουμε μια νέα ομόηχη της με κίνητρο την επικαιρότητα.

Αναφέρομαι στις λέξεις "συμμορία" και "συμμωρία".

Η άγνωστη θηλυκή ύπαρξη

από τον Νίκο Δήμο, στο lifo.gr

Ποια είναι αυτή η κυρία ή δεσποινίς, κοπέλα ή γριέντζω, που μπερδεύεται μέσα στα λόγια μας κάθε μέρα και μας ταλαιπωρεί; 

• Μεγαλώνοντας μαθαίνεις. Πώς το είπε κι ο Σωκράτης (που τελικά στην αναθεώρηση της δίκης του γλίτωσε το κώνειο). «Γηράσκω αεί… κ.λπ.». Έτσι κι εγώ.

• Μεταξύ αυτών που έμαθα σε μεγάλη ηλικία είναι μερικές εκφράσεις που δεν υπήρχαν στα νιάτα μου. Όλες έχουν ένα κοινό στοιχείο: αναφέρονται σε μια απροσδιόριστη θηλυκή οντότητα που παίζει βασικό ρόλο στη φράση.

• Παραδείγματα: Μου ΤΗΝ δίνει… ΤΗΝ κάνω... Του ΤΗΝ είπε… Μου ΤΗΝ πέφτει…

• Ποια είναι αυτή που υποκρύπτεται πίσω από το ΤΗΝ; Ποια δίνει, ποια λέει, ποια κάνει, ποια πέφτει;

ὁ νέος δικομματισμὸς καὶ τὸ newspeak

Με αφορμή τις επικείμενες εκλογές, αλλά και τις συνήθεις κουβέντες που γίνονται για το θέμα, βρήκαμε ένα πολύ ωραίο άρθρο, που μιλάει για τη "διπλή γλώσσα" των κομμάτων... 
από το blog: http://georgelenonce.posterous.com

Δικομματισμὸς ὀνομαζόταν μέχρι πρόσφατα ἡ ἐναλλαγὴ τῶν δύο κύριων ἀστικῶν κομμάτων στὴν ἐξουσία, δηλαδὴ ἡ διαχείριση τῆς ἐξουσίας πότε ἀπὸ τὸ πασὸκ καὶ πότε ἀπὸ τὴ νέα δημοκρατία· καθώς, δέ, καμμία οὐσιαστικὴ διαφορὰ δὲν ὑπῆρχε μεταξὺ τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης διακυβέρνησης, ἐφόσον τὰ ἴδια πάνω-κάτω ταξικὰ συμφέροντα ἐξυπηρετοῦνταν καὶ ἀπὸ τὰ δύο ἀστικὰ κόμματα, οἱ συνδηλώσεις τῆς λέξης «δικομματισμὸς» ἦσαν, καὶ παραμένουν, ἀρνητικές. Αὐτὲς ἀκριβῶς τὶς συνδηλώσεις ἐπιχειρεῖ τώρα νὰ ἐκμεταλλευθεῖ τὸ πολιτικὸ προσωπικὸ τῶν δυνάμεων τοῦ ἐξανδραποδισμοῦ καὶ τῆς ἀναξιοπρέπειας μιλώντας ἀνοήτως περὶ «δικομματισμοῦ», ἀλλὰ ἐννοώντας τὴν (ὄχι μόνο θεμιτή, ἀλλὰ καὶ ἀναπόφευκτη!) ἀντιπαράθεση τῶν δύο κομμάτων ποὺ ἐπικράτησαν στὶς τελευταῖες ἐκολογές, δηλαδὴ τῆς νέας δημοκρατίας καὶ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ.

Σε τί χρησιμεύει η γλωσσολογία;

Antoine Meillet

του Θεόφιλου Τραμπούλη

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη στήλη “Πρόχειρο”, στο τεύχος #4 του UNFOLLOW

«Σε τι χρησιμεύει η γλωσσολογία; – Ευτυχώς σε τίποτε», έτσι λέει ο μύθος ότι είχε απαντήσει ο Αντουάν Μεγιέ, ένας από τους τελευταίους μεγάλους γλωσσολόγους του πνεύματος του 19ου αιώνα, σε μια φιλοπαίγμονα κυρία ή σε έναν καχύποπτο και αντίζηλό του ακαδημαϊκό, δεν γνωρίζω. Ο Μεγιέ ανήκε σε εκείνη τη γενιά των παλαιών ιστορικών γλωσσολόγων που είχαν ζήσει βυθισμένοι σε βιβλιοθήκες, μελετώντας νεκρές γλώσσες, προσπαθώντας να ξαναζωντανέψουν ένα φάντασμα, τόσο χρήσιμο για τις εθνικές ταυτότητες του 19ου αιώνα, την ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Όπως ξέρουμε πια αυτή η εμμονική προσήλωση σε μια καθαρή, προφυλαγμένη από πρακτικές εφαρμογές, επιστήμη ήταν απαραίτητη, προκειμένου να φανεί ότι και το ίδιο το ιδεολόγημα του έθνους ήταν εξίσου καθαρό και άχρονο, προφυλαγμένο από τις επιμειξίες και τις περιπέτειες της ιστορίας.

Η παρανάγνωση της ποίησης και η γλωσσολαλία

Το παρακάτω άρθρο είναι του Παντελή Μπουκάλα και δημοσιεύτηκε στην kathimerini.gr

Συμβαίνει κι αυτό με τους ποιητές: Να παραναγνώσουμε κάποια στιγμή έναν στίχο τους και να αναγνωρίζουμε πια σαν νοηματικά δικαιωμένο και σωστό το λαθεμένο, που επιβλήθηκε με τη συνεχή χρήση του σε αυτό που όντως εννοούσε ο ποιητής. Συνηθισμένο παράδειγμα η αλλοίωση που υπέστη μελοποιούμενη η «Αρνηση» του Σεφέρη. Στη στροφή: «Με τι καρδιά, με τι πνοή, / τι πόθους και τι πάθος / πήραμε τη ζωή μας· λάθος! / κι αλλάξαμε ζωή», η μουσική του Θεοδωράκη δεν μπόρεσε να «διαβάσει» και να αποδώσει την κρίσιμη άνω τελεία, που χάθηκε. Κι όλα άλλαξαν. Πολύ πιο σοβαρά γίνονται όμως τα πράγματα, γιατί δεν εξαντλούνται στο φιλολογικό πεδίο, όταν μετράμε έναν ποιητικής τάξεως ισχυρισμό σαν θέσφατο κοινωνικοπολιτικής ισχύος, όταν θεωρούμε πως ένα λογοτεχνικό «επιχείρημα» δεν είναι τίποτα λιγότερο από αναμφισβήτητη μαθηματική ταυτότητα. Δώσαμε κάποτε (και θα συνεχίσουμε να δίνουμε, ό,τι διαφορετικό κι αν γραφτεί), αξία νόμου της Φυσικής ή της Ιστορίας στον ποιητικό ισχυρισμό του Καβάφη που διατυπώθηκε στο «Επιτύμβιον Αντιόχου, βασιλέως Κομμαγηνής»: «Υπήρξεν έτι το άριστον εκείνο, Ελληνικός - / ιδιότητα δεν έχ’ η ανθρωπότης τιμιοτέραν». Το ότι η αξία του αίνου είναι σχετική, αφού γράφτηκε (α) κατά παραγγελίαν, (β) από σοφιστή «ασμένως κ’ επανειλημμένως φιλοξενηθέντα» στην αυλή, άρα υπόχρεο, και (γ) «τη υποδείξει Σύρων αυλικών», επίσης υποχρεωμένων, άρα και κολάκων, δεν εμποδίζει τον εθνικό ναρκισσισμό μας να πιάσει το τροπάριο της μοναδικότητας.

Τί μπορεί να κάνει το ανθρώπινο μυαλό...!!!

TH15 M355463 53RV35 T0 PR0V3 H0VV 0UR M1ND5 C4N D0 4M4Z1N6 TH1N65! 1MPR3551V3 TH1N65! 1N TH3 B361NN1N6 1T VV45 H4RD BUT N0VV, 0N TH15 L1N3 Y0UR M1ND 1S R34D1N6 1T 4UT0M4T1C4LLY VV1TH0UT 3V3N TH1NK1N6 4B0UT 1T. B3 PR0UD! 0NLY C3RT41N P30PL3 C4N R34D TH15. R3P05T 1F U UND3R5T4ND TH15 M355463, 8UT D0N'T T377 4NY0N3 VVH4T 1T M34N5

Καταφέρατε να το διαβάσετε; Στην αρχή μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά ήδη από τη δεύτερη σειρά αρχίζετε και διαβάζετε χωρίς προβλήματα, έτσι δεν είναι; Κάπου το "πήρε το μάτι μου" και είπα να το post-άρω και εδώ για μας!!

related article(s)

Η γλωσσική ικανότητα του ανθρώπου: Θέσεις και Αντιθέσεις

Το ακόλουθο άρθρο μάς το έστειλε ο Μπάμπης Κυρίτσης, διαβάζοντάς το θα το βρείτε κι εσείς πολύ ενδιαφέρον.

Αριστερό-Δεξί ημισφαίριο και οι λειτουργίες τους

Μια πρόχειρη απάντηση που μπορεί να έρθει το μυαλό κάθε ανθρώπου όταν του θέσουν το ερώτημα "η γλώσσα είναι έμφυτη στον άνθρωπο ή γεννιέται μαζί με τον άνθρωπο κατά την ένταξή του στην κοινωνία;" έχει ως εξής: "Φυσικά και η γλώσσα δεν είναι έμφυτη. Γι' αυτό το λόγο άλλοι μιλάνε αγγλικά, άλλοι γαλλικά και άλλοι ρώσικα, λόγω του ότι το περιβάλλον στο οποίο ζουν καθορίζει και τις γλωσσικές δομές που χρησιμοποιούν σε όλη τους τη ζωή".

...του ποιοτικού!!!

  

απόσπασμα από τη σειρά "Υπέροχα Πλάσματα" της Μυρτώς Κοντοβά (Alpha, 2007-'08).

Κάποια στιγμή στη διάρκεια των προπτυχιακών μου σπουδών, ξέρετε... σε διάφορα γλωσσολογικά μαθήματα γίνεται λόγος για το φαινόμενο της "συνίζησης", άρχισα να αναρωτιέμαι πώς θα ήταν ο κόσμος μας -ο γλωσσικός δηλαδή- αν δεν "την" είχαμε ανάμεσά μας...
Σαν από τύχη, την ίδια ακριβώς περίοδο, γνώρισα μία συμφοιτήτριά μου η οποία "επί τούτου" είχε αποφασίσει να "πετάξει" τη συνίζηση από πάνω της. Και ομολογώ αυτό είχε πάρα πολύ πλάκα...

Η γλωσσική ποικιλια και η διδακτική της προσέγγιση

Ο Μπάμπης Κυρίτσης, αναγνώστης του blog, μας έστειλε το παρακάτω πολύ ενδιαφέρον άρθρο του. Διαβάστε το!

Βασικό αξίωμα της σύγχρονης γλωσσολογικής επιστήμης είναι ότι η γλώσσα πρέπει να περιγράφεται και όχι να ρυθμίζεται. Η άποψη αυτή έρχεται σε αντίθεση με την τακτική της παραδοσιακής γραμματικής, η οποία προσπαθεί να διδάξει κάποια μορφή της γλώσσας που έχει εξιδανικευτεί για ποικίλους κοινωνικούς ή αισθητικούς λόγους. Η ρύθμιση αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα παραδοσιακών γραμματικών προσεγγίσεων, όπου αποκλείονται μορφολογικοί τύποι και σημασιοσυντακτικά σχήματα ως λανθασμένες χρήσεις της Νέας Ελληνικής με την πρόφαση ότι κάθε απόκλιση ή μεταβολή της λαμβανόμενης ως πρότυπης γλώσσας, έστω και αν προήλθε αβίαστα από φυσική εξέλιξη της ίδιας της γλώσσας, θεωρείται καταδικαστέα. Η έννοια «λανθασμένη χρήση» οδηγεί σε σημαντικό περιορισμό της γλωσσικής ποικιλίας και δημιουργεί μια τεχνητή γραμματική ανάλυση, προϊόν αυθαίρετων –χωρίς καθορισμένο θεωρητικό πλαίσιο– αφαιρετικών διαδικασιών, που αντιμετωπίζει τον ανισομορφισμό της γλώσσας ως μη συστηματικό.

Νέες Λέξεις!!!

Πληθώρα νέων λέξεων κατακλύζουν καθημερινά το λεξιλόγιο μας!!!

Άλλες από αυτές γίνονται εύκολα κατανοητές γιατί χρησιμοποιούνται ευρέως ενώ άλλες που χρησιμοποιούνται σε μια περιορισμένη γεωγραφική περιοχή δεν γίνονται κατανοητές από τους περισσότερους Έλληνες!!!!Στα πλαίσια της γλωσσολογικής έρευνας ενδιαφερόμαστε να εντοπίσουμε όσο το δυνατό περισσότερες τέτοιες λέξεις και να τις καταγράψουμε. Ενδιαφέρον αποτελούν και οι διαδικασίες σχηματισμού αυτών των λέξεων. Αν λοιπόν έχετε ακούσει κάποιες τέτοιες λέξεις και δεν ξέρατε τι σημαίνουν ή αν έχετε χρησιμοποιήσει εσείς τέτοιες λέξεις και δεν γίνατε αντιληπτοί από τους άλλους, ο παρών ιστότοπος είναι διαθέσιμος να ακούσει τις εμπειρίες σας και να μάλιστα να συμπεριελάβει τις λέξεις σε περαιτέρω ερευνητική μελέτη.

ΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Η Φεμινιστική Γλωσσολογία

το παρακάτω άρθρο είναι του Μιχάλη Πιτσιλίδη και δημοσιεύθηκε στην kathimerini. "κυρία γιατρίνα μου..σβήνω" Δεν είναι ευρέως γνωστό, αλλά υπάρχει κλάδος της γλωσσολογίας με τον τίτλο φεμινιστική γλωσσολογία (femi-nistische Linguistik). Ο επιστημονικός αυτός κλάδος εξετάζει, γενικώς ειπείν, τις σχέσεις ανάμεσα στο φύλο και τη γλώσσα, για να ανακαλύψει βεβαίως ότι και η γλώσσα έχει φύλο, και μάλιστα αρσενικό! Θα δούμε παρακάτω παραδείγματα της «αρσενικής» γλώσσας, αφού πρώτα σημειώσουμε ότι έχουν υπάρξει στην ιστορία της επιστήμης σημαντικοί γλωσσολόγοι, οι οποίοι κατέληξαν σε αφοπλιστικού μισογυνισμού «επιστημονικά» πορίσματα. Για παράδειγμα, ο Edward Sapir (1884-1939), σπουδαίος και διάσημος Αμερικανός γλωσσολόγος, μελετώντας ως παράδειγμα τη γλώσσα nootka, κατέταξε την ομιλία των γυναικών στους... ανώμαλους τύπους ομιλίας που εμφανίζονται σε «χοντρούς, νάνους, καμπούρηδες, κουτσούς, μωρά και γυναίκες»!

Είδηση της μέρας: Καθολική Γραμματική και εξαφάνιση των γλωσσών

το παρακάτω άρθρο αποτελεί μία κριτική του Φ. Παναγιωτίδη* για το σχετικό άρθρο της Kenneally, το οποίο αναρτήθηκε στο blog λίγες μέρες πριν. 

related article(s)

Καθολική Γραμματική και εξαφάνιση των γλωσσών

     Δεν άργησε να αναδημοσιευθεί στα ελληνικά (στο «Βήμα» της 22ης Αυγούστου 2010) το άρθρο της Christine Kenneally που παρουσιάζει πρόσφατους ισχυρισμούς των Λέβινσον και Εβανς (βασισμένους σε ήδη γνωστά δεδομένα) σχετικά με τη μη ύπαρξη της Καθολικής Γραμματικής, δηλαδή των κοινών δομικών χαρακτηριστικών όλων των ανθρώπινων γλωσσών.

"...βρίσκομαι στα εργαστήριά σας και εξετάζω
την υπόθεση της Καθολικής Γραμματικής..."

     Για να μη μένουν με την απορία οι αναγνώστες της «Κ» και παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς, η Καθολική Γραμματική ως ένας πυρήνας δομικών αρχών και περιορισμών που διέπουν όλες τις ανθρώπινες γλώσσες εξηγεί με επάρκεια την κατά βάθος ομοιομορφία των ανθρώπινων γλωσσών. Παράλληλα, η γοητευτική αλλά περιορισμένη ποικιλομορφία τους οφείλεται σε δύο παράγοντες.

Είδηση της μέρας: Κάθε γλώσσα έχει τη δική της ιστορία

Η Άντι Κ., αναγνώστρια του blog, μας έστειλε το παρακάτω άρθρο για να το μοιραστεί μαζί μας και να ακούσει τα σχόλιά σας πάνω σ'αυτό. Τσομσκικοί και μή λοιπόν, ελάτε!

Κάθε γλώσσα έχει τη δική της ιστορία
Το χάος είναι ... η τάξη τους. Αποτελούν σύνθετο σύστημα βασισμένο στη διαφορετικότητα το οποίο έχει επηρεαστεί από πολλούς παράγοντες -πολιτισμό, ιστορία, γενετική. Αυτό προτείνουν δύο ερευνητές αμφισβητώντας την ύπαρξη καθολικών κοινών κανόνων των γλωσσών και επισημαίνουν ότι διάφορες τάσεις διαμορφώνουν τη δομή του εγκεφάλου, τη βιολογία της ομιλίας και τον βαθμό αποδοτικότητας της επικοινωνίας.

ΤΗΣ CHRISTINE KENNEALLY | Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

Oι γλώσσες είναι υπέροχα ιδιόρρυθμες. Τα αγγλικά βάζουν το υποκείμενο μπροστά από το ρήμα. Τα φινλανδικά έχουν πολλές πτώσεις. Τα κινεζικά των μανδαρίνων είναι τονικά. 

Είδηση της μέρας: Η «Ερωφίλη» µιλούσε σε... greekglish

Ενα από τα πρώτα ελληνικά κείµενα γραµµένα µε λατινικούς χαρακτήρες είναι αυτό του Γεωργίου Χορτάτση. Με µία πρακτική που ακόµη ίσως να...

βοηθά - και όχι να πλήττει - τη γλώσσα.

Μira cachi chie adidhichi, tiragnismeni mira/ pia pathi apo ton Εrota, pies prichies dhen epira?... Sti dohudepsi chie ci caimus micri perrisa ebica/ c’ agapis ola ta caca chie pedhomes m’ eurica… Το κείµενο δεν είναι απόσπασµα µακροσκελούς SΜS που στέλνει κάποια σύγχρονη έφηβη στον καλό της ή στους φίλους της. Είναι µεταγραµµένο απόσπασµα του λογοτεχνικού κειµένου µε τον τίτλο «Ερωφίλη» του γνωστού κρητικού συγγραφέα Γεωργίου Χορτάτση. Το έργο έµεινε ζωντανό και χάρη στην προφορική παράδοση, αφού πολλά τµήµατά του διασκευάστηκαν και διαδίδονταν ως δηµοτικά τραγούδια ή εντάχθηκαν σε παροιµίες.

Διακοπή για διαφημίσεις...

     Δεν είναι λίγες οι φορές που παρακολουθώντας τηλεόραση, συλλαμβάνω τον εαυτό μου να γελάει με έξυπνες και εύστοχες διαφημίσεις! Πολλές από αυτές μάλιστα, μπορούν εύκολα να γίνουν αφορμή και για κάποιο γλωσσολογικό θέμα.

     Αυτό τον καιρό, η πιο διαδεδομένη και επιτυχημένη διαφήμιση έχει και κάποιο γλωσσολογικό ενδιαφέρον... Νομίζω μπορείτε να μαντέψετε σε ποια αναφέρομαι, έτσι δεν είναι; Πράγματι... ΤΥΧΑΙΟ; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ... Αυτός ο δημοφιλέστατος, πλέον, αριθμολόγος και οι διαφημίσεις του 11888, έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον, πέρα από πελάτες και ακροατές, και των γλωσσολόγων επίσης... Οι μορφολόγοι φίλοι μας το έχουν σίγουρα υπόψη τους, αφού αυτές οι ετυμολογικές και μορφολογικές αναλύσεις είναι μοναδικές και άκρως ενδιαφέρουσες!!

"pizza + δώρο = πιτσαδόρος"

     Δεν μπορώ να ξεχάσω την ανάλυση για την "πίτσα", από το Π (3,14) του κύκλου και το "τσα!!" που κάνει ο πιτσαδόρος όταν μας φέρνει τις πίτσες... ο "πιτσαδόρος" από την άλλη πλευρά, λέγεται έτσι γιατί στις δύο πίτσες φέρνει τη μία δώρο... Ο "υδραυλικός" βγαίνει από το ύδωρ + αυλικός κι άφησα τελευταίο, το καλύτερο απ'όλες τις διαφημίσεις αυτής της σειράς, το "βενζινάδικο", το οποίο λέγεται έτσι γιατί είναι άδικο που η βενζίνη έχει φτάσει στα ύψη...

Κάνε τη σωστή κίνηση!!!

Το παρακάτω κείμενο μας έστειλε η Αλεξάνδρα Δ., αναγνώστρια του Blog μας.

related article(s)

  

     Η επικοινωνία είναι η μεταφορά πληροφοριών και ιδεών ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο πιο διαδεδομένος τρόπος επικοινωνίας είναι σαφώς η γλώσσα, γι'αυτό άλλωστε αν θέλουμε να έρθουμε σε επαφή με άτομα από άλλες χώρες μαθαίνουμε την γλώσσας τους.

     Τί γίνεται όμως με την οπτική επικοινωνία, δηλαδή τις χειρονομίες, τις εκφράσεις που είναι ίδιον του κάθε πολιτισμού και σαφώς δεν μπορούμε να την μάθουμε στα θρανία μαζί με τους γραμματικούς κανόνες;
     Για παράδειγμα, το ανασήκωμα των φρυδιών ως ένδειξη άρνησης (απ' ότι καταγράφουν διεθνή blog που ασχολούνται με το θέμα) το βρίσκει κανείς μόνο στην Ελλάδα, όσο και αν σε εμάς ακούγεται απολύτως φυσιολογικό!

     Η ένδειξη V για τους περισσότερους λαούς του κόσμου είναι ένδειξη νίκης ή χαράς. Στην Αγγλία όμως, όταν γίνεται με την παλάμη στραμμένη προς τα μέσα σημαίνει ό,τι και η πρόταση του μεσαίου δάχτυλου.

Βρες τη φράση!!

Πρσπαθήστε να βρείτε την κρυμμένη φράση της εικόνας

     Είχατε κάποιο αγαπημένο τηλεπαιχνίδι, που βλέπατε τα μεσημέρια μετά το σχολείο και παίζατε παράλληλα κι εσείς από το σπίτι; Αυτό που δεν έχανα ποτέ ήταν το "βρες τη φράση", στο οποίο δίνονταν σκιτσαρισμένες εκφράσεις ή παροιμίες και έπρεπε οι παίκτες να βρουν τη ζητούμενη γνωστή έκφραση.

     Χαζεύοντας μια μέρα στο ίντερνετ - τώρα το καλοκαίρι που δεν έχουμε πολλές δουλειές - έπεσα πάνω στο συγκεκριμένο σκίτσο. Μπορείτε να βρείτε τη φράση;

Είδηση της μέρας: "Τα ελληνικά είναι οικουμενικά"

Π.Σουκάκος, καθηγητής Καθηγητής Ορθοπεδικής Ε.Κ.Π.Α., Διευθυντής Πανεπιστημιακής Ορθοπεδικής Κλινικής Γ.Ν.Α. «ΚΑΤ» & Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ»

Παρατηρήστε την ομιλία του καθηγητή της ορθοπεδικής κ. Παναγιώτη Σουκάκου στο συμπόσιο του 5ου Πανευρωπαϊκού φόρουμ Ορθοπεδικής στη Ρόδο το 2001. Μπορεί το περιεχόμενο της ομιλίας να αφήνει αδιάφορο κάθε γλωσσολόγο όμως ο τρόπος γραφής σίγουρα θα προκαλέσει μεγάλη εντύπωση. Ο κ. Σουκάκος προσηλυτίστηκε στο κατάλογο με τα ελληνοαγγλικά γραφήματα και εξέδωσε έναν λόγο στα αγγλικά αποκλειστικά με ελληνικές λέξεις...

Είδηση της μέρας: "Επιβίωση ελληνικής διαλέκτου 2.000 χρόνων στη σημερινή Τουρκία"

H I. Σιταρίδου (αριστερά) αγκαλιάζει τις πληροφορίες για τα Ρομέικα.

(άρθρο δημοσιευμένο στη σελίδα του Πανεπιστημίου του Cambridge )

Μτφ. Κ.Π.

"Η Ιωάννα Σιταρίδου (Παν. Cambridge) ερευνά μία απειλούμενη με εξαφάνιση, αρχαία ελληνική διάλεκτο 2000 χρόνων, στη σημερινή Τουρκία. Τη γλώσσα αυτή η ίδια τη χαρακτηρίζει "γλωσσολογικό χρυσωρυχείο"

Μέχρι τη Μεσαιωνική περίοδο, η περιοχή της Τραπεζούντας, στις τουρκικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας,ήταν το κέντρο του ελληνόφωνου κόσμου.Η γη του θρυλικού βασιλείου των Αμαζόνων αποικίστηκε από τους Έλληνες τον 8ο και 7ο αιώνα π.Χ. και έγινε γνωστή μέσα από την ελληνική μυθολογία, ως η περιοχή από την οποία ο Ιάσονας και το πλήρωμά του των 50 Αργοναύτες ξεκίνησαν το ταξίδι τους σε όλη τη Μαύρη Θάλασσα, η εκστρατεία για το Χρυσόμαλλο δέρας.